Zestaw sprawdzonych technik motywujących dla dorosłych i młodzieży

 

ZESTAW SPRAWDZONYCH TECHNIK MOTYWUJĄCYCH DLA DOROSŁYCH I MŁODZIEŻY

I. OBRAZ

Wywieszenie obrazu w miejscu, gdzie często przebywamy. Może to być zdjęcie kogoś lub czegoś, co kojarzymy jako ważne zadanie do realizacji. Obraz ma przypominać o dążeniu do celu.

 

II. ZAPACH

Zastosowanie zapachów olejków eterycznych (aromaterapia). Niektóre z nich mają działanie pobudzające, zwiększające koncentrację itd. Dla przykładu olejek „ylang ylang” zmniejsza stres.

Stosujemy je dając parę kropelek na ręczniku, który następnie wieszamy na grzejniku.

 

II. CYTATY

Podobnie jak obrazy dobrze gdzieś w widocznym miejscu wywiesić sobie motywujące i inspirujące do działania cytaty. Dla przykładu, „ Jaki jest kolejny krok, który mogę podjąć, aby osiągnąć mój cel?”.

 

III. MUZYKA

Wybór odpowiedniego gatunku muzyki do naszego nastroju może go wzmocnić albo osłabić. Chcesz dodać sobie energii- posłuchaj trance albo metal (zależnie od gustu oczywiście) chcesz się wyciszyć- muzyka relaksacyjna lub ambient.

 

IV. WIZUALIZACJE

Jak najczęściej myśl pozytywnie o rzeczach, które chcesz osiągnąć tak jak już byś je miał. Wyobraź sobie sytuację, co byś robił i gdzie byś był, gdybyś już to miał. Wyobraź sobie każdy szczegół.

 

V. AFIRMACJE

Powtarzaj sobie często na głos pozytywne stwierdzenia: „jestem pracowity”, „ Nie mam czasu na negatywizmy”, „Biorę się do pracy”. To właśnie afirmacje. Jeżeli ciężko jest Ci je wypowiedzieć to stosuj wylabowanie. Kiedy jesteś sam na spacerze, sylabuj z każdym swoim krokiem: bio- rę -się –do- pra- cy itd. W końcu nie będziesz mieć problemu mówić tego normalnie i szczerze do siebie.

 

VI. WYKRESY

Stosuj wykresy, gdzie notujesz dane takie jak ilość wykonanych zadań, które sobie powierzyłeś wcześniej, dzięki czemu zyskasz wgląd w swoją produktywność. Zapiski budują motywację i przy tym łatwiej dojść do pewnych wniosków.

 

VII. KONSEKWENCJE BRAKU DZIAŁAŃ

Daje dobrego kopa do działania. Zastanów się co będzie, jeżeli zlekceważysz swoje dzisiejsze czy najbliższe zadanie do wykonania. Jeżeli zobaczysz nieprzyjemne następstwa to raczej ruszysz do pracy. Można też działać odwrotnie- wyobraź sobie co dobrego Cię spotka, jeżeli zrobisz to co sobie zaplanowałeś, nawet jeśli ma to się zdarzyć w późniejszym czasie. Łącz to z wizualizacją.

 

VIII. METODA 5 MINUT

Kiedy nie bardzo masz ochotę zabrać się za coś, co wymaga więcej czasu i energii, ustal sobie, że będziesz robić to tylko 5 minut a potem odpuścisz. Najczęściej jednak jest tak, że jak już zabierzesz się za coś, to wpadasz w pewien rytm i te 5 zaplanowanych minut zamienia się w 10 a potem 30, dzięki czemu zyskujesz odpowiednią produktywność.

 

IX. DEKLARACJA SWOICH PLANÓW INNYM

O swoich planach mów rodzinie i znajomym. Jest to często trudna decyzja i chcemy, aby nasze plany były znane tylko nam, bo boimy się, że nas wyśmieją, jeżeli mamy wielkie marzenia i cele. Nawet jeżeli tak myślą, to trudno. Ty jednak zyskasz pewne podskórne napięcie typu „co im powiem, jeżeli mi nie wyjdzie”. Więc od razu będziesz starał się lepiej dążyć do tego, co zaplanowałeś. Nie musisz wszystkim się chwalić. Wystarczy często rodzina.

 

X. ANALIZA

Wyciągaj często wnioski z rezultatów dotychczasowych działań. Zawsze znajdzie się coś do poprawy, usunięcia, dodania czy zmiany (np. terminu). Na bieżąco koryguj swoje cele do danej sytuacji. Ustalone terminy masz prawo zmienić.

 

XI. GRATYFIKACJA

Po prostu warto czasem się wynagrodzić za wykonanie czegoś trudniejszego. Kup sobie coś słodkiego, obejrzyj ulubiony film, odpocznij.

 

XII. ZWIĘKSZANIE POPRZECZKI

Staraj się okresowo coraz więcej od siebie wymagać.

 

XIII. EDUKACJA

Nie stój nigdy w miejscu ze swoją wiedzą. Ucz się, czytaj, uczestnicz w szkoleniach, wyciągaj wnioski, nie bój się krytyki kogoś kto ma większe doświadczenie i rozmawiaj dużo a staniesz się bardziej kreatywny w swoich działaniach.

Informacje dodatkowe dla rodziców

 

Za podjęciem jak najwcześniej stymulacji rozwoju dzieci przemawiają następujące przesłanki :

 

- duża plastyczność CUN we wczesnym okresie rozwoju oraz związana z tym możliwość korelacji zaburzeń funkcji i kompensacji deficytów;

                            - możliwość zahamowania rozwoju wielu zaburzeń o postępującym przebiegu, a czasami nawet całkowitego zatrzymania dalszych niekorzystnych zmian;

- małe dzieci są bardziej podatne na stosowane wobec nich programy usprawniania i czynią szybsze postępy;

- ćwiczone postępy są u nich łatwiej generalizowane;

- uczenie małych dzieci jest łatwiejsze, gdyż wiele zaburzeń narasta z wiekiem i utrudnia terapię oraz edukację;

- rodzice małych dzieci mają więcej nadziei, sił, zapału  i wiary, dlatego są bardziej zaangażowani we współpracę ze specjalistami i we własny udział w terapii dziecka.